چند رسانه اي جستجوي دانلودها بالا
چينش براساس : پيش فرض | نام | تاريخ | بازدید | [نزولي]
تعداد فايلها: 2
فايل ها:
خطبه 193 نهج البلاغه خطبه همّام(6) | 31 اردیبهشت 94 | دکتر جهان بین

سايز فايل :MB 5.4

فايل كم حجم صوتي

نکات مناسبتی : معاویه جز به عدول علی(ع) از علی(ع) رضایت نمیدهد|به مناسبت بیانات مقام معظم رهبری در جمع پاسداران و تاکید بر زیاده خواهی دشمنان | دکتر جهان بین

سايز فايل :MB 5.3

فايل كم حجم صوتي

 

       معاویه جز به عدول علی(ع) از علی(ع) رضایت نمی دهد          

Profile

از جمله دیدگاه هایی که در خصوص راهبرد تعامل علی(ع) با معاویه مطرح می شد این راهبرد بود که علی(ع) به طور موقت با معاویه کنار بیاید تا پس از تثبیت خلافت به تصمیم گیری در مورد معاویه بپردازد. به عنوان نمونه مغیره بن شعبه در گفتگو با علی(ع) از ایشان می خواهد که به مدت یکسال، کارگزاران عثمان را بر سر کار نگه دارد و وقتی پاسخ منفی از حضرت می شنود تاکید می کند که حداقل به معاویه، دست نزند و دلیل این امر را جسور بودن معاویه و نفوذ زیاد وی در شام بیان می کرد.

در نمونه ای دیگر، عبدلله بن عباس بیان می دارد که “من تو را نصیحت می کنم که معاویه را بر سرکار نگه داری. آنگاه که با تو بیعت کرد من او را از منزلگاهش بر می کنم”.و در موردی دیگر بیان می کرد که تو مرد شجاعی هستی اما در این عرصه باید خدعه کرد.

علی(ع) در پاسخ به این اظهار نظرها دو دسته پاسخ می دادند:

اول اینکه می فرمودند:”من در دین خود دورویی نمی کنم و در کار حکومت ریا نمی ورزم”.حضرت بیان می داشت که اگر معاویه اصلاح شود مشکلی با ابقاء او ندارد اما تا معاویه “بر حال خود باقی است” هرگزمعاویه را برای دو روز به کار نخواهد گماشت.

پاسخ دومی که علی(ع) می دادند و ناشی از ژرف نگری حضرتش بود توجه به این حقیقت بود که معاویه با من کنار نخواهد آمد و تن به مصالحه و مسالمت نخواهد داد مگر آنکه”با او عهد و پیمان الهی ببندم که هیچگاه معزولش ندارم”.به عبارتی دیگر معاویه جز به اینکه من کاری به کار او نداشته باشم با من، کنار نخواهد آمد.علی(ع) در نامه ۷۳ نهج البلاغه ضمن اشاره به زیاده خواهیهای معاویه می نویسند:

“همانا تو که مدام خواسته هایی ازمن داری و نا مه های فراوان می نویسی…”

در همین راستا معاویه در یکی از آخرین نامه های خود به علی(ع) پیش از صفین اعلام می دارد که اگر علی(ع) در زمان حیات خود، امارت شام و مصر را به او بسپارد و پس از حیات خود نیز بیعت کسی را بر گردنش قرار ندهد در چنین صورتی است که خلافت علی(ع) را خواهد پذیرفت..